We hadden nooit zelfs 1 seconde overwogen dat de Belgische staat ons op deze manier zou kapotmaken.

5 jaar geleden leerde ik als student mijn huidige echtgenoot kennen, die toen in België als uitwisselingsstudent aan de verbleef. We beseften toen nog niet hoe zwaar we zouden worden afgestraft op onze liefde. We trouwden 3 jaar geleden toen mijn man afstudeerde, en kort daarna werd onze aanvraag tot gezinshereniging afgewezen op basis van ontoereikende en niet-stabiele bestaansmiddelen, omdat ik nog voltijds studeerde en deeltijds werkte met interimcontracten om dit te betalen. Dat mijn man een masterdiploma aan een Belgische universiteit behaalde en klaar was om hiermee te beginnen werken, of dat ik een studiebeurs had, werkte en steun kreeg van mijn ouders, deed er allemaal niet toe. We hadden nooit zelfs 1 seconde overwogen dat de Belgische staat ons op deze manier zou kapotmaken. Ik studeerde vorig jaar af en kon gelukkig onmiddellijk voltijds beginnen werken. Tot op de dag van vandaag heeft mijn man nog steeds geen verblijfsvergunning, al zijn we de dure procedure met hulp van een advocaat opnieuw opgestart. Ik voel me verraden en alleen, ons leven is brutaal on-hold gezet en waarom?  Ik walg van deze racistische en afschuwelijke situatie die onszelf en zoveel onzichtbare anderen genadeloos afstraft enkel en alleen omdat ze iemand graag zien.